ομορφα;πολλα πολλα...

σε μια εποχη οπου πολλα ασχημα μας εχουνε κυκλωσει...
και ισως πολλες φορες να μας φαινοντε πιο πολλα αυτα απο τα ωραια...
κατσε λιγακι...
να δουμε μερικα απο τα ομορφα...
τα βλεπεις;
εκει ειναι...
γυρω απο εσενα...
απο εμενα...
απο εμας...
ειναι οταν ακους να σε φωναζουνε 'μαμα' και ας ειναι η 74 φορα μεσα σε μια ωρα...
ειναι να ακους την ηρεμη σιωπη το βραδυ οταν ολοι κοιμουντε στο σπιτι...
ειναι οταν ακους το 'σ'αγαπω' και να σε αγκαλιαζουνε σφιχτα...
ειναι οταν σκεφτεσαι εκεινον και η σκεψη σε κανει να χαμογελας μονη σου στο μετρο...
ειναι οταν ξαπλωσεις το βραδυ και ενω εισαι τοσο κουρασμενη απο τα παντα, ερχεται μια σκεψη και μια εικονα στο μυαλο σου και σε σκεπαζει σαν την κουβερτα γυρω σου...
ειναι οταν κρατας εκεινο το χερι μεσα στο δικο σου και δεν θελεις να το αφησεις...
ειναι οταν σου δινει μια ακομη ευκαιρια...ακομη μια...
ειναι οταν ευχεσαι να σου φερει ο αγιος βασιλης το δωρο σου και οχι μονο στο φερνει, αλλα στο φερνει και πιο νωρις!
ειναι οταν ησαστε ο ενας απεναντι απο τον αλλον στις γραμμες στο μετρο...
και χαμογελας και να του στειλεις ενα φιλι...
και να βλεπεις να χαμογελαει..
να χαμογελαει τοσο μα τοσο πολυ...
ειδες;
δεν ειναι λιγα τα ωραια...
ειναι πολλα πολλα...
και σηγουρα ειναι πιο πολλα απο ολα αυτα τα ασχημα που μας εχουνε βαλει εκεινοι γυρω μας...
σηγουρα πιο πολλα...

υγ...
σ'ευχαριστω για το δωρο μου φετος...
:)))))



Όταν πεθαίνει γύρω κάθε ομορφιά
γίνεται ο κόσμος γυάλινα κομμάτια
μα έτσι όπως με κοιτάς μ' αυτά τα μάτια
ο πόνος έστω και για λίγο σταματάει

υγ 2...
τα ματια ειναι αυτα τα πρασινα που εκτος απο μελι και εχουνε και λιγο γκρι...
ναι εχουνε!
:)))))
και τα ειχα διπλα μου αυτα τα ματια σε ισως μια απο τις πιο συναρπαστικες music wise συναυλιες που εχω παει...
μακαρι να ειχα παει και τις δυο μερες να τους δυο!!!

dear santa μου...

σημερα πηγα με τα κοριτσια μου βολτα να δουμε λιγο χιονι...
επεφτε ο ηλιος ομως και εκανε κρυο...
πολυ κρυο...
μηδεν εγραφε το θερμομετρο στο αυτοκινητο μου...
το χιονι ειχε παγωσει εννοειται...
δεν πιανοτανε...
αλλα δεν ειχε και πολυ σημασια...
ητανε πολυ ομορφο και ετσι...
παρα πολυ ομορφο...

ερχοντε οι γιορτες...
η μικρη μου εγραψε γραμμα στον αγ.βασιλη εννοειται...
τα αλλα δυο επειδη ειναι πιο μεγαλα μεταφερουνε τι θελουνε προφορικα...
φετος ομως θα ζητησω και εγω δωρο...
αμε...
θα το απαιτησω! ;))))
τωρα βεβαια γενικα ημουνα καλο κοριτσι...
γενικα λεμε...
εκανα και εγω τις βλακειες μου...
ε ναι,τις εκανα...τελεια δεν ειμαι...
αλλα γενικα προσπαθησα ΠΟΛΥ να ειμαι καλο παιδι...
και φετος θελω να μου κανει μια προσωπικη χαρη ο santa claus...
τοσο χρονια που δεν ζητησα κατι...
ε κατι μου χρωσταει και αυτος, δεν νομιζετε;
ε ναι...
θελω που λετε να ερθει λιγακι πιο νωρις φετος...
λιγακι μωρε...μια εβδομαδα πιο νωρις αν ειναι...
το περιμενω τοσο καιρο αυτο το δωρο!
εχει περασει απο πολλες δοκιμασιες και διαφορα για να ερθει επιτελους...
το περιμενω πως και πως!!!
ε δεν θα μπορουσε να μου το φερει λιγακι πιο νωρις;
το σαββατο ας πουμε;
ε;
πολλα ζηταω λετε;
μπα...δεν νομιζω...
μια μικρη εξαιρεση θα μπορουσε να την κανει...
εγω ετσι νομιζω...
και δεν νομιζω πως θα διαφωνησει μαζι μου...
βαζω τα μεγαλα μεσα και ανεβαζω δυο πολυ αγαπημενους καλητεχνες...(αγαπημενους για μενα και για σενα...ξερεις εσυ...)
santa claus is coming to town!!!
:)))))

ανάμεσα από όλα...

εχω ενα ιδιαιτερο σχεδον 50 χιλιομετρα εξω απο την αθηνα...
δεν με πειραζει η αποσταση γιατι μετα τον αγ.στεφανο...
ξεκιναει μια διαδρομη γεματη απο πρασινο,δεντρα και ατελειωτο ουρανο...
χαζευω τα παντα γυρω μου...
δεν χαζευω τα σπιτια τα μεγαλα που ισως για αρκετους θα ητανε κατι που θα ζηλευανε...
δεν με ενδιαφερουνε καθολου αυτα...
χαζευω την πρωινη υγρασια τις κυριακες που πηγαινω πρωι πρωι...
ο δρομος παντα υγρος και σχεδον ολα τοσο πρασινα...
παντα οδηγω με το παραθυρο μου ανοιχτο να ερθει λιγος καθαρος αερας μεσα...
να με αγγιξει το κρυο και να με χαιδεψει στο προσωπο...
με κανει παντα να ανατριχιασω αλλα δεν με πειραζει...
ειναι ενα τοσο ωραιο χαδι αυτο...
συνηθως σταματαω σε καποιο σημειο της διαδρομης μου...
πότε να βγαλω μια φωτογραφια...
πότε να δω κατι απο κοντα...
πότε επειδη το τραγουδι που εχω βαλει να ακουσω,μαζι με το δικο μου mood και την ολη ομορφια γυρω μου, με παρασερνει και σταματαω...
να την παρω μεσα μου την στιγμη εκεινη που ειναι μονο δικια μου...
τοσο ομορφα με κανει να αισθανομαι...

τον τελευταιο καιρο τρεχω...
τρεχω και δεν φτανω οπως λενε...
και πιο πολυ ζορικες ητανε οι δυο τελευταιες μου εβδομαδες...
επαγγελματικα αλλά και προσωπικα...
και σημερα εκει που οδηγουσα...
καταλαβα πως δεν εβλεπα τα παντα γυρω μου οπως εκανα παντα...
ημουνα χαμενη στις δικιες μου σκεψεις...
σε ολες αυτες που σκεφτομαι τον τελευταιο καιρο πολυ...
και ειδα μπροστα μου το αγαπημενο μου σημειο...
εκει που τα δεντρα ειναι ολα μια μεγαλη αγκαλια και προσπαθουνε να αγγιξουνε τον ουρανο...
σταματησα...
βγηκα απο το αυτοκινητο μου και σταθηκα κατω απο εκεινα...
κοιτουσα πανω...
μεσα απο τα φυλλα...
πανω στον ουρανο...
και ενω τα φυλλα αγγιζανε ολα μεταξι τους...
το καθ'ενα ντυμενο με μια διαφορετικη αποχρωση του φθινοπωρου...
περνουσε αναμεσα τους το φως...
περνουσε ο ηλιος...
και εκει ειδα τοση ομορφια...
τοση ομως...
μεσα στις τοσες μου σκεψεις και εννοιες...
εκει ητανε το φως...
και γυαλιζε σαν κατι χρυσο που ελαμπε στον ηλιο...
και χαμογελασα μονη μου...
αφου υπηρχε ακομη φως...
τι άλλο να ζητησω;
τιποτα...
(εκτος απο κατι που εσυ ξερεις τι...ξερεις εσυ ...)
ολα καλα θα πανε...
ειμαι σηγουρη...
:))))))

υγ...
αυτο ακουγα το πρωι...
αχ τους εχασα και αυτους!!!αχ!!!
(εσυ φταις!!ξερεις εσυ!!! ;))))))

ημουνα και εγω εκει...in a matter of speaking!!! ;)

πηγα τελικα!!!
ναι, πηγα!!!
πηγα στους U2 και ας μη πατησα ποδι στο ΟΑΚΑ...
ειχα συμβιβαστει με την ιδεα πια πως δεν μπορουσα να παω...
αν με ποναγε λιγακι;
ε,ναι...
μη καιτας πως ελεγα δεν πειραζει...
μεσα μου με πειραζε...λιγακι ομως γιατι εχουμε και ενα σχετικο εγωισμο!! ;)
αλλα τελικα την ακουσα ολη την συναυλια!
και live!
αμε...
πως;
φορτισε τα κινητα του καλα καλα...
εκεινος το εκανε αυτο...(ο γνωστος πια εκεινος που γραφω!!! :)))
και απο τον Aviv Geffen...
και μετα με τους Snow Patrol...
μεχρι που βγηκανε οι U2...
κρατησε το κινητο του ψιλα να ακουσω τα παντα!!
και επειδη ητανε πρωτη σειρα πισω απο το red zone(ειναι expert το παλικαρι μου στις συναυλιες!!αρενα,μπροστα μπροστα και απο νωρις εκει!!!οχι παιζουμε!!!)...
ακουγοτανε τελεια!!!
τα παντα!!!
ολα τα τραγουδια...
ολα οσα ειπανε ολοι πανω στην σκηνη...
τα παντα σας λεω!!!
τι να πω τωρα...
εγω για τοσες ωρες ....
τραγουδουσα συνεχεια απο το σπιτι μου!!
σηκωθηκα αρκετες φορες και χοροπηδουσα κιολας!!!
εγω δεν εχω τιποτα να πω ασχημο για τους U2...
μεγαλωνουνε και εκεινοι οπως και εμεις...
και οπως και να το κανουμε...
μεγαλωνοντας αλλαζουνε...
ειτε μας αρεσει,ειτε οχι...
ειτε το δεχομαστε ειτε οχι...
αλλα δεν θα μεινω σε αυτα...
η μουσικη μιλησε...
δεν ειδα την τρομερη και απιστευτη σκηνη...
ουτε τα φωτα...
ουτε τους μουσικους να παιζουνε...
ουτε τους χιλιαδες ανθρωπους που ητανε εκει χθες...
ολα αυτα μαζι που δημιουργουνε αυτη την μαγεια που βρησκετε σε συναυλιες...
αλλα δεν πειραζει...
πραγματικα δεν πειραζει...
εγω ακουσα την μουσικη και αυτη με ταξιδεψε...
μονο αυτη...
και ετσι δεν πρεπει εξαλλου;
και φυσικα με ταξιδεψε και εκεινος που κρατουσε το κινητο του τοσες ωρες στον αερα για μενα...
αυτο που το πας!!!!
α!!!
και κατι ακομη!!!
ακουσα και εκεινον (ναι εσενα!!!) να τραγουδαει συνεχεια!!!
τι αλλο να ζητησει κανεις;;;
:)))))

υγ...
μεγαλη χaρα εκανα οταν ακουσα να παιζει αυτο!!!
ανατριχιλα μεγαλη!!!
αντε στις επομενες μας συναυλιες!!!
(μαζι ε!!! I will follow!!! :)))

περναει...και;

time...
χρονος...
περναει...
ερχεται σε διαφορες μορφες...
περναει μεσα απο διαφορα...
μεσα σε χρονια, μηνες, εβδομαδες και μερες...
σε ωρες, λεπτα και δευτερολεπτα...
σε σημαδια,ρυτιδες.γκριζα μαλλια...
σε χαρες και λυπες...
σε χαμογελα και δακρυα...
σε εφιαλτες αλλα πολλες φορες σε πανεμορφα ονειρα...
καμια φορα περναει χωρις να το καταλαβω...
μα που πηγε;
ποτε περασε;
αλλες φορες δεν περναει αρκετα γρηγορα...
αλλά ερχετε και φευγει...
ο,τι και να κανουμε...
οπως και να ζουμε...
ερχετε και φευγει εκεινος και ο,τι προλαβουμε να αρπαξουμε,προλαβαμε...
πειραζει;
και να πειραζει,δεν εχει σημασια...
και να μη πειραζει,παλι δεν εχει σημασια...
το ιδιο γινεται...
το ιδιο θα κανει...
ο χρονος εχει τους δικους του κανονες...
και ειναι ασχετο απο εμας...
και τωρα...
περιμενω...
περιμενω εκεινα τα λεπτα να περασουνε...
και να ερθει εκεινη την στιγμη...
ο δικος μας καθημερινος χρονος...
και χαμογελω να ξερεις...
γιατι;
γιατι δεν περναει ετσι απλα εκεινος...
ο χρονος δηλαδη...
παιρνω κατι απο εκεινο και το κανω δικο μου...
βρηκσω κατι μεσα στα λεπτα και ωρες...
μεσα στα ονειρα και χαμογελα...
και ειναι δικο μου...
μεσα μεσα μου το κραταω...
τα κραταω...
αρα...
δεν παει να περνανε ολα...
μερες και μηνες και χρονια...
δεν εχει σημασια...
αυτα που καταφερα και κρατησα μεσα μου,δεν φευγουνε...
εδω μεσα μου θα μεινουνε...

ηρθε το φθινοπωρο...
σημερα ητανε η official first day...
αγαπω πολυ αυτη την εποχη...
με γεμιζει με ομορφες εικονες...
με ομορφα αισθηματα...
και με ενα πολυ ωραιο soundtrack...
οχι, το εργο δεν το ειδα...
αλλα τη μουσικη την ακουσα...
δεν ειναι τυχαιο που εγραψα αυτο τωρα...
καλο φθινοπωρο να εχουμε ολοι...