ανάμεσα από όλα...

εχω ενα ιδιαιτερο σχεδον 50 χιλιομετρα εξω απο την αθηνα...
δεν με πειραζει η αποσταση γιατι μετα τον αγ.στεφανο...
ξεκιναει μια διαδρομη γεματη απο πρασινο,δεντρα και ατελειωτο ουρανο...
χαζευω τα παντα γυρω μου...
δεν χαζευω τα σπιτια τα μεγαλα που ισως για αρκετους θα ητανε κατι που θα ζηλευανε...
δεν με ενδιαφερουνε καθολου αυτα...
χαζευω την πρωινη υγρασια τις κυριακες που πηγαινω πρωι πρωι...
ο δρομος παντα υγρος και σχεδον ολα τοσο πρασινα...
παντα οδηγω με το παραθυρο μου ανοιχτο να ερθει λιγος καθαρος αερας μεσα...
να με αγγιξει το κρυο και να με χαιδεψει στο προσωπο...
με κανει παντα να ανατριχιασω αλλα δεν με πειραζει...
ειναι ενα τοσο ωραιο χαδι αυτο...
συνηθως σταματαω σε καποιο σημειο της διαδρομης μου...
πότε να βγαλω μια φωτογραφια...
πότε να δω κατι απο κοντα...
πότε επειδη το τραγουδι που εχω βαλει να ακουσω,μαζι με το δικο μου mood και την ολη ομορφια γυρω μου, με παρασερνει και σταματαω...
να την παρω μεσα μου την στιγμη εκεινη που ειναι μονο δικια μου...
τοσο ομορφα με κανει να αισθανομαι...

τον τελευταιο καιρο τρεχω...
τρεχω και δεν φτανω οπως λενε...
και πιο πολυ ζορικες ητανε οι δυο τελευταιες μου εβδομαδες...
επαγγελματικα αλλά και προσωπικα...
και σημερα εκει που οδηγουσα...
καταλαβα πως δεν εβλεπα τα παντα γυρω μου οπως εκανα παντα...
ημουνα χαμενη στις δικιες μου σκεψεις...
σε ολες αυτες που σκεφτομαι τον τελευταιο καιρο πολυ...
και ειδα μπροστα μου το αγαπημενο μου σημειο...
εκει που τα δεντρα ειναι ολα μια μεγαλη αγκαλια και προσπαθουνε να αγγιξουνε τον ουρανο...
σταματησα...
βγηκα απο το αυτοκινητο μου και σταθηκα κατω απο εκεινα...
κοιτουσα πανω...
μεσα απο τα φυλλα...
πανω στον ουρανο...
και ενω τα φυλλα αγγιζανε ολα μεταξι τους...
το καθ'ενα ντυμενο με μια διαφορετικη αποχρωση του φθινοπωρου...
περνουσε αναμεσα τους το φως...
περνουσε ο ηλιος...
και εκει ειδα τοση ομορφια...
τοση ομως...
μεσα στις τοσες μου σκεψεις και εννοιες...
εκει ητανε το φως...
και γυαλιζε σαν κατι χρυσο που ελαμπε στον ηλιο...
και χαμογελασα μονη μου...
αφου υπηρχε ακομη φως...
τι άλλο να ζητησω;
τιποτα...
(εκτος απο κατι που εσυ ξερεις τι...ξερεις εσυ ...)
ολα καλα θα πανε...
ειμαι σηγουρη...
:))))))

υγ...
αυτο ακουγα το πρωι...
αχ τους εχασα και αυτους!!!αχ!!!
(εσυ φταις!!ξερεις εσυ!!! ;))))))

ημουνα και εγω εκει...in a matter of speaking!!! ;)

πηγα τελικα!!!
ναι, πηγα!!!
πηγα στους U2 και ας μη πατησα ποδι στο ΟΑΚΑ...
ειχα συμβιβαστει με την ιδεα πια πως δεν μπορουσα να παω...
αν με ποναγε λιγακι;
ε,ναι...
μη καιτας πως ελεγα δεν πειραζει...
μεσα μου με πειραζε...λιγακι ομως γιατι εχουμε και ενα σχετικο εγωισμο!! ;)
αλλα τελικα την ακουσα ολη την συναυλια!
και live!
αμε...
πως;
φορτισε τα κινητα του καλα καλα...
εκεινος το εκανε αυτο...(ο γνωστος πια εκεινος που γραφω!!! :)))
και απο τον Aviv Geffen...
και μετα με τους Snow Patrol...
μεχρι που βγηκανε οι U2...
κρατησε το κινητο του ψιλα να ακουσω τα παντα!!
και επειδη ητανε πρωτη σειρα πισω απο το red zone(ειναι expert το παλικαρι μου στις συναυλιες!!αρενα,μπροστα μπροστα και απο νωρις εκει!!!οχι παιζουμε!!!)...
ακουγοτανε τελεια!!!
τα παντα!!!
ολα τα τραγουδια...
ολα οσα ειπανε ολοι πανω στην σκηνη...
τα παντα σας λεω!!!
τι να πω τωρα...
εγω για τοσες ωρες ....
τραγουδουσα συνεχεια απο το σπιτι μου!!
σηκωθηκα αρκετες φορες και χοροπηδουσα κιολας!!!
εγω δεν εχω τιποτα να πω ασχημο για τους U2...
μεγαλωνουνε και εκεινοι οπως και εμεις...
και οπως και να το κανουμε...
μεγαλωνοντας αλλαζουνε...
ειτε μας αρεσει,ειτε οχι...
ειτε το δεχομαστε ειτε οχι...
αλλα δεν θα μεινω σε αυτα...
η μουσικη μιλησε...
δεν ειδα την τρομερη και απιστευτη σκηνη...
ουτε τα φωτα...
ουτε τους μουσικους να παιζουνε...
ουτε τους χιλιαδες ανθρωπους που ητανε εκει χθες...
ολα αυτα μαζι που δημιουργουνε αυτη την μαγεια που βρησκετε σε συναυλιες...
αλλα δεν πειραζει...
πραγματικα δεν πειραζει...
εγω ακουσα την μουσικη και αυτη με ταξιδεψε...
μονο αυτη...
και ετσι δεν πρεπει εξαλλου;
και φυσικα με ταξιδεψε και εκεινος που κρατουσε το κινητο του τοσες ωρες στον αερα για μενα...
αυτο που το πας!!!!
α!!!
και κατι ακομη!!!
ακουσα και εκεινον (ναι εσενα!!!) να τραγουδαει συνεχεια!!!
τι αλλο να ζητησει κανεις;;;
:)))))

υγ...
μεγαλη χaρα εκανα οταν ακουσα να παιζει αυτο!!!
ανατριχιλα μεγαλη!!!
αντε στις επομενες μας συναυλιες!!!
(μαζι ε!!! I will follow!!! :)))

περναει...και;

time...
χρονος...
περναει...
ερχεται σε διαφορες μορφες...
περναει μεσα απο διαφορα...
μεσα σε χρονια, μηνες, εβδομαδες και μερες...
σε ωρες, λεπτα και δευτερολεπτα...
σε σημαδια,ρυτιδες.γκριζα μαλλια...
σε χαρες και λυπες...
σε χαμογελα και δακρυα...
σε εφιαλτες αλλα πολλες φορες σε πανεμορφα ονειρα...
καμια φορα περναει χωρις να το καταλαβω...
μα που πηγε;
ποτε περασε;
αλλες φορες δεν περναει αρκετα γρηγορα...
αλλά ερχετε και φευγει...
ο,τι και να κανουμε...
οπως και να ζουμε...
ερχετε και φευγει εκεινος και ο,τι προλαβουμε να αρπαξουμε,προλαβαμε...
πειραζει;
και να πειραζει,δεν εχει σημασια...
και να μη πειραζει,παλι δεν εχει σημασια...
το ιδιο γινεται...
το ιδιο θα κανει...
ο χρονος εχει τους δικους του κανονες...
και ειναι ασχετο απο εμας...
και τωρα...
περιμενω...
περιμενω εκεινα τα λεπτα να περασουνε...
και να ερθει εκεινη την στιγμη...
ο δικος μας καθημερινος χρονος...
και χαμογελω να ξερεις...
γιατι;
γιατι δεν περναει ετσι απλα εκεινος...
ο χρονος δηλαδη...
παιρνω κατι απο εκεινο και το κανω δικο μου...
βρηκσω κατι μεσα στα λεπτα και ωρες...
μεσα στα ονειρα και χαμογελα...
και ειναι δικο μου...
μεσα μεσα μου το κραταω...
τα κραταω...
αρα...
δεν παει να περνανε ολα...
μερες και μηνες και χρονια...
δεν εχει σημασια...
αυτα που καταφερα και κρατησα μεσα μου,δεν φευγουνε...
εδω μεσα μου θα μεινουνε...

ηρθε το φθινοπωρο...
σημερα ητανε η official first day...
αγαπω πολυ αυτη την εποχη...
με γεμιζει με ομορφες εικονες...
με ομορφα αισθηματα...
και με ενα πολυ ωραιο soundtrack...
οχι, το εργο δεν το ειδα...
αλλα τη μουσικη την ακουσα...
δεν ειναι τυχαιο που εγραψα αυτο τωρα...
καλο φθινοπωρο να εχουμε ολοι...

τι υπέροχο ταξιδι...

τελικα ειναι ολα πολυ απλα τα πραγματα...
μπορει καποιος να φυγει μακρια...
να κλεισει εισητηρια.δωματια,αυτοκινητα...
να τα κανονησει ολα...
και μετα να εχει μπροστα του την πιο ωραια θεα...
μια εικονα που απλα ειναι τοσο ομορφη που χανεις τα λογια σου...
αλλα να λειπει κατι...
αυτο το κατι...

και μετα μπορει να μη φυγεις...
να πρεπει να κατσεις στο σπιτι σου για τον ενα ή αλλο λογο...
και να σε κανει καποιος να ταξιδεψεις...
να σου περιγραψει εκεινο το ταξιδι τοσο ομορφα...
εκεινο που θα πηγαινατε αν μπορουσατε...
και να εισαι τοσο κοντα του...
που δεν εχει καμια σημασια που δεν εφυγες τελικα...
σημασια εχει πως εχεις αυτο που ελειπε...
που οχι μονε σε κανει να βλεπεις την ομορφια μπροστα στα ματια σου...
αλλά σε κανει να την αγγιξεις...

αρα εγω φετος πηγα διακοπες...
σε εκεινο το μερος το μαγικο...
και περασα τις μερες μου ξεχνοιαστες...
και γεματες...
γεματες με χαμογελα και γελια και ολα τα ωραια...
χωρις να φυγω απο το κεντρο...
και ξερεις κατι αλλο;
αυτο το ταξιδι...
δεν ειναι μονο για μια εβδομαδα το καλοκαιρι...
αλλα ειναι συνεχομενο,καθημερινο ταξιδι...
καθε μερα και καπου...
αχ τι ωραιες διακοπες φετος!!!
:)))))


υγ...
βαλτε ακουστικα...
κρατηστε τα κοντα στα αφτια σας...
κλειστε τα ματια σας...
και ακουστε αυτa...
(ολο το cd ειναι υπεροχο by the way...)

η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί...

πρωι...
εσυ εκει...
εγω εδω...
απεναντι ο ενας απο τον αλλον...
αλλα και ταυτοχρονα μαζι...
εσυ κρυο καφε...
εγω ζεστο...
σκετοι και οι δυο...
και να ακουμε αυτο...
θα μπορουσα να ζητησω πολλα παρα πανω...
αλλα και την ιδια στιγμη...
ειχα τα παντα...
ειναι μερικα πρωινα...
που ειναι απλα πιο ομορφα απο τα αλλα...
και ειναι και καποια πραγματα που ειναι πολυ πιο ομορφα απο ολα τα αλλα...
γιατι;
γιατι ετσι ειναι...
δεν εχουνε ολα μια εξηγηση...
απλα ειναι ετσι φτιαγμενα...
να ειναι μονο ομορφα...
αλλα ξερω το γιατι...
μεταξι μας ξερουμε το γιατι...
:))))


η ανατριχιλα αρχιζει στο 5:19...