δεν ειναι just music...

παρκαρα το αυτοκινητο...
σηκωσα το χειροφρενο...
εσβησα την μηχανη αλλα δεν εβγαλα το κλειδι...
γυρω μου δεκα και τσαντες απο το σουπερμαρκετ...
δυο τσαντες απο το κολυμβητηριο...
χαρτια και βιβιλια δικα μου...
ητανε 2 και το πρωι...
ησυχια παντου...
μολις ειχα γυρισει απο μια δουλεια για τον εναν αδελφο μου...
απο τις 7 στο ποδι...
τα παιδια πανω στο σπιτι κοιμοντουσαν και εγω κατω στο αυτοκινητο καθομουνα...
καθησα λιγο εκει ακουνιτη...
σκεφτομουνα πως σε λιγο θα μπορουσα να βγαλω τα παπουτσια μου επιτελους...
αλλα και παλι δεν κουνηθηκα να φυγω...
κατι με κρατουσε εκει...
η αληθεια ητανε πως ημουνα τοσο κουρασμενη που ακομη και η σκεψη να βγω απο το αυτοκινητο μου φαινοτανε καπως...
ηθελα λιγο την ησυχια να μου κανει παρεα...
ανοιξα το ραδιοφωνο να ακουσω κατι...
ακουσα αυτο απο τους editors που πολυ μαρεσει τον τελευταιο καιρο...
χωρις να το σκεφτω ανοιξα παλι την μηχανη του αυτοκινητου...
και ξεκινησα ...
γρηγορα...
με την μουσικη δυνατα ετσι οπως παντα μαρεσει να την ακουω...
και χαθηκα πανω στην εθνικη οδο για 3 λεπτα και τοσο...
οσο ειναι το τραγουδι...
και ητανε λες και μου κανανε μια ενεση απο ζωη μεσα μου...
'the racing rats' λεγεται το τραγουδι...
ποσο δικιο ειχε...
καπως ετσι τρεχουμε οι πιο πολλοι καθε μερα...
και ποιο το αποτελεσμα?
να φτανεις στις 2 και στο σπιτι και να μη μπορεις να παρεις τα ποδια σου...
αλλα μετα να ακους ενα τραγουδι...
να σε ξεσηκωνει τοσο που τα ξεχνας ολα...
και περνας 3 λεπτα με το παραθυρο ανοιχτο...
ο κρυος αερας να σε χτυπα και να σαρεσει...
η ανδρεναλινη σου να τρεχει...
και απλα να χαιρεσαι που καποιος εγραψε κατι που για σενα εκεινη την στιγμη ητανε το φαρμακο που ηθελες...
ποσο μαρεσει που μπορω να ταξιδεψω ετσι με την μουσικη...

γυρισα σπιτι...
παρακαρα...
εβγαλα το κλειδι γρηγορα απο το αυτοκινητο...
και χωρις δευτερη σκεψη τα πηρα ολα απο μεσα...
σακκουλες, τσαντες, βιβλια...
και σιγοτραγοδουσα...
και το περπατημα μου ειχε παλι το γνωστο το jump...
εκεινη την στιγμη ητανε λες και η μερα μου ξεκινουσε εκεινη την στιγμη...
ολα απλα εξαιτιας ενος τραγουδιου...
μια μουσικη...

thank you for the music...

"The Racing Rats"

When the time comes

You're no longer here

Fall down to my knees

Begin my nightmare

Words spill from my drunken mouth

I just can't keep them all in

I keep up with the racing rats

And do my best to win

Slow down little one

You can't keep running away

You mustn't go outside yet

It's not your time to play

Standing at the edge of your town

With the skyline in your eyes

Reaching up to God

The sun says its goodbyes

If a plane were to fall from the sky

How big a hole would it leave

In the surface of the earth

Let's pretend we never met

Let's pretend we're on our own

We live different lives

Until our covers blown

I push my hand up to the sky

Shade my eyes from the sun

As the dust settles around me

Suddenly nightime has begun

If a plane were to fall from the sky

How big a hole would it leave

In the surface of the earth

The surface of the earth

Come on now

You knew you were lost

But you carried on anyway

Oh come on now

You knew you had no time

But you let the day drift away

If a plane were to fall from the sky

How big a hole would it leave

If a plane were to fall from the sky

How big a hole would it make

In the surface of the earth

The surface of the earth

abra cadabra!!!

καπως ετσι εξαφανιζομαι...
καπως ετσι ξανα εμφανιζομαι...
τι να πει κανεις...
η συνεπεια δεν ειναι ενα απο τα good points μου...

ετσι αφησα το μπλογκακι μου...
ουτε τα σχολια δεν απαντησα... (ειμαι γαιδουρα το ξερω!!!! θα το κανω ομως!!!!)
ουτε τους φιλους μου εχω διαβασει...(τωρα ειμαι mega γαιδουρα!!!!)
ουτε τον φιλο μου τον indie ειδα στην αθηνα..(σορυ indie μου!!!με βλεπω να ερχομαι πανω συντομα ομως!!!!)
ουτε τα φρυδια μου δεν εχω προλαβει να βγαλω για να φανταστειτε!!!(και αρχιζουνε να μοιαζουνε με θαμνους...ή με τον πασχαλη τερζη..διαλεξτε οποιο θελετε!!!!)
ουτε την προσκληση της φιλη μου της MenieK εχω απαντησει ακομη για το πιο ειναι το αγαπημενο μου cartoon..(φιλεναδα μου θα ειναι το επομενο μου ποστ!!!!)
και τι εκανα τοσες μερες ρωτατε??? (με ρωτατε το ξερω γιατι θελω να πω τον πονο μου καπου!!!!)
και ξεκινω...

σε διαστημα εξι ημερων, στρογγυλοκαθισα σε κερκιδες σε διαφορες πισινες στην αθηνα για περιπου 43 ωρες!!!! (ναι, τις μετρησα!!! πιαστηκε και ο κωλος μου!!!)
εκανα ατελειωτη κερκιδοσυζητηση..(πρεπει να το κανω ποστ αυτο να δειτε τι λεμε εμεις οι γονεις σε ωρες αγωνιας και απελπισιας!!!!)
ειδα αγωνες κολυμβησης και πολο και ευτηχως εχασα τη φαση (γιατι πηγαινα για την 23 φορα στην τουαλετα με την μικρη μου που τις πιο πολλες φορες 'νομιζε' πως ηθελε τσισα της!!!!) που ο γιος μου(παιχτης του πολο) τα πηρε με εναν 'πατερα-που το παιζω προπονητη απο τη κερκιδα' ο οποιος φωναζε τοσο δυνατα στα παιδια που δεν ακουγοτανε καν ο προπονητης μας!!
το παιδι μου δεν θυμαται τι του ειπε (τετοια κριση επαθε)...
ο διαιτητης δεν τον εδιωξε απο το παιχνιδι (που θα επρεπε κανονικα γιατι ειπε κατι ομορφα επιθετα ο κανακαρης μου!!) αλλα εκανε και εκεινος την αναλογη παρατιρηση στον μπαμπα
και ετσι ομαλοποιηθηκανε τα πνευματα...(πρωταθηλημα του 92 ημασταν αλλα οι γονεις το βλεπουνε λες και ημαστε Α εθνικη...ελεος...αλλο ποστ και αυτο!!!)

το παρτι μασκε μας ΑΚΟΜΗ δεν εχει γινει!!!
μετα απο αλλες δυο αναβολες, σημερα εστειλα τις τριτες και τελευταιες προσκλησεις!!!
πειραζει που θα το κανουμε το αλλο σαββατο ομως???
εεε???
αποφασισαμε να το κανουμε ενα after αποκριες μασκε παρτι!!!!
μερικες μαμαδες με κοιταξανε καπως περιεργα αλλα τι να κανουμε τωρα!!!!
το κοριτσακι μου ηθελε αποκριατικο παρτι και εχουμε κανει τοση προετοιμασια...
ασε που εχω ετοιμασει και την στολη μου και περιμενω πως και πως να ντυθω το λιονταρι απο το wizard of oz γιατι θελω courage οπως και ελεγε και εκεινο και εχω και την αναλογη χαιτη!!!
λετα να το ευχαρηστιεμαι πιο πολυ το παρτι απο την κορη μου?
μαλλον αλλα μη της το πειτε!!!!

χμμμμ...
τι αλλο εγινε?
εκανα ενα πολυ ομορφο ταξιδι αστραπης!!!
εφυγα βραδυ με το καραβι και γυρισα την επομενη το μεσημερι με το αεροπλανο!!!
ειδα ενα απο τα πιο ομορφα λιμανια νομιζω και πολυ ελπιζω να το ξανα κανω συντομα!!!
(ακους εσυ που σου μιλαω????ναι, εσυ!!!)

ο γιος μου μου ειπε πως θελει να γραφτει στην ΚΝΕ...
μου ηρθε καπως ξαφνικο αν και παντα ειχε μια ταση να συζηταει διαφορα θεματα που δεν ειναι πια συνηθισμενο στην ηλικια του και αν κρινω απο το περιβαλλον που μεγαλωνει, νομιζω πως ειναι αναμενομενο...(με το καροτσι τον πηγαινα στις πορειες!!!)
νομιζω πως ο νεος Τσιπρας του ΚΚΕ γεννιεται! (πως τα λεω, ε?)
οι αντιδρασεις απο πολλους ειναι διαφορετικες...
αλλοι συμφωνουνε, αλλοι οχι...
δεν ξερω τι να πω και εγω...
απο την μια το θεωρω πολυ φυσιολογικο..(τι θα μπορουσε να ειναι?ενας 15χρονος ροκας στην ΟΝΝΕΔ????)
απλα ελπιζω να μπορεσει να κρατησει καποια αντικειμενικοτητα και να μη τα βλεπει ολα απο μια πλευρα παντα...
κατα αλλα, οπως και ο ιδιος ειπε, αντι να καθομαι με τις ωρες στο netcafe που πανε οι πιο πολλοι απο τους φιλους του, πηγαινει εκει και μιλανε για διαφορα αλλα θεματα που μας αφορουνε ολους...
θα δειξει...
εγω τον στηριζω και χαιρομαι που σκεφτεται ετσι...
και νομιζω πως θα τα παει μια χαρα...

αυτα ειναι τα νεα μου...
τα αλλα ειναι βαρετα...
δουλεια και δουλεια και δουλεια...
ελπιζω να ξαναβρω τον ρυθμο μου και να κανω κανονικο blogging...
μου ελειψε...
και αντε να διαβασω ολα που εχω χασει!!! (εισαστε και μερικοι πολυ ambitious!!!γραφετε πολυ!!!!)
ειχα ομως λιγο ελευθερω χρονο...
και τι εκανα νομιζετε?
εφτιαξα εναν χαλβα...
και ιδου οι αποδειξη!!!!

ηρθε και η σειρα μου...

τα καταφερα τελικα...
αργησα λιγο αλλα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ειμαι και εγω ετοιμη με την δικη μου συμμετοχη στο παιχνιδι εδω στο blogworld που με καλεσε ο φιλος μου ο Στρατος ( http://sandman-chronicles.blogspot.com/ μα να μη ξερω ακομη πως μπαινουνε τα links!!!) και να σας πω το δικο μου αγαπημενο μου ποιημα...

ποτε δεν ειμαι σταθερη σε κατι οταν λεω πως ειναι 'αγαπημενο μου'...
αναλογος την διαθεση μου αλλαζει και εκεινο που θα ειναι το 'αγαπημενο μου' γιαυτο σκεφτηκα πολυ τι με εκφραζει πιο πολυ αυτον τον καιρο...
και ακρη δεν εβγαλα...
ειμαι σε τετοια φαση...
undecided...
και γιαυτο διαλεξα ενα ποιημα που οταν το πρωτο διαβασα στα 14 μου...
μου φαινοτανε απλα γραμμενο για μενα...
και ας εχει μεσα διαφορα μοναχικα στοιχεια και ισως καποια μελανχολικα πραγματα...
η αληθεια ειναι πως πολλες φορες ημαστε μονοι...
και ο πολυ αγαπημενος μου Edgar Allan Poe το εγραψε πολυ ομορφα σε αυτο το ποιημα του...

Αlone

From childhood's hour I have not been

As others were; I have not seen

As others saw; I could not bring

My passions from a common spring.

From the same source I have not taken

My sorrow; I could not awaken

My heart to joy at the same tone;

And all I loved, I loved alone.

Then- in my childhood, in the dawn

Of a most stormy life- was drawn

From every depth of good and ill

The mystery which binds me still:

From the torrent, or the fountain,

From the red cliff of the mountain,

From the sun that round me rolled

In its autumn tint of gold,

From the lightning in the sky

As it passed me flying by,

From the thunder and the storm,

And the cloud that took the form

(When the rest of Heaven was blue)

Of a demon in my view.

-The End-

Μερικες μερες μετα, μου εστειλε αλλη προσκληση ο Στρατος και αυτο ειχε πολυ πλακα γιατι απλα ειναι completely useless και πολυ μαρεσουνε αυτα!!!!

οι κανονες ητανε οι εξης:

1. Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.

2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).

3. Βρες την πέμπτη περίοδο (=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι) της σελίδας.

4. Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).

5. Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.

(directly copy pasted from my friend Indictus (http://indictos.wordpress.com/ thanks Indie μου!!!)

και ετσι πηρα το βιβλιο που διαβαζω τις τελευταιες μερες που μου εκανε ενα αγαπημενο μου προσωπο δωρο προσφατα, 'Τα Κεραμιδια Σταζουν' απο τον Χρονη Μισσιο και πηγαινω στην σελιδα 123 και ξεκινω...

'Μα ελα που αργησε να ξυπνησει...

Ο Ποποφ, του'πανε, απο ωρα τον περιμενε κατω στο αυτοκιντο-μπολσεβικος, βλεπεις.

Ντυθηκε βιαστηκα, και να το παλι!!!'

Κριμα που δεν μπορω να γραψω τα παρακατω γιατι εχει μια περιγραφη απιστευτη!!!!

τρεξτε να το διαβασετε!!!!

Και εγω τωρα με την σειρα μου προτεινω τις φιλες μου Lote Alcarin, 3 parties a day, Negma, Γλαρενια και το Patsiouriακη μου στο ιδιο παιχνιδι!!!! (ναι, βριστε με αφοβα!!!!)

thanks Στρατο μου!!!!

μια καινουργια αναμνηση...

ηρθε το ασπρο...

και τα σκεπασε ολα...

σκεπασε ολα τα ασχημα...

και τα εκανε για λιγο να μοιαζουνε ομορφα...

εστω για λιγο...

χαθηκε το γκρι...

το μουντο αυτο το χρωμα...

εκανε τις πολυχρωμες τεντες στις πολυκατοικιες γυρω μου να φαινονται για μια φορα ομορφες...

ολες ενα καθαρο λευκο...

καθομουνα και εγω αναμεσα εκει εξω...

τα παιδια παιζανε με χαρα...

το ματι ξεκουραστο πια απο το λευκο το χαδι γυρω μας...

και εγω εκει...

αναμεσα του...

και με σκεπασε και μενα το λευκο...

απο πανω μεχρι κατω...

πηρα και μια μεγαλη ανασα και γεμισανε και τα πνευμονια μου με τον κρυο αερα...

απλα υπεροχο...

και τραβουσα φωτογραφιες με τα ματια μου...

τις κρατησα μεσα μου...

αυτες τις εικονες γεματες απο χαρα...

απο γελιο...

απο ησυχια...

αναμεσα απο τα γελια και το παιχνιδι να ακουγεται και το χιονι να πεφτει...

ποσο πισω παλι με ταξιδεψε...

παλι πισω σε αναμνησεις...

ολο εκει με πανε τελευταια οι σκεψεις μου...

πισω σε αλλες σελιδες γεματες απο αλλες εικονες...

καλο τωρα ειναι αυτο?

δεν ξερω...

δεν ζω το παρων μου σε μια αναμνηση...

αλλα παντου εκει με πανε...

σε αλλες στιγμες μοναδικες και εκεινες...

ειδα ομως κατι που δεν το ειχα προσεξει και πολυ αλλη φορα...

και εβγαλα και μια καινουργια φωτογραφια που δεν ειχε πανω του κατι απο το παρελθον..

μονο το παρων...

ουτε απο το μελλον...

απο το μελλον δυσκολο να βγαλω μια εικονα στο μυαλο μου...

ουτε να το φανταστω μπορω...

γιαυτο σας μοιραζομαι μια καινουργεια αναμνηση,,,

απο το τωρα...

a breath of....smiles

πηρα 2 ματσακια απο τα αγαπημενα μου ζουμπουλια...
και ενα απο baby's breath (ετσι λεγεται αυτο το ψιλο ασπρο ανθακι στα αγγλικα)
και τα εβαλα μεσα σε ενα βαζο (μπορει να μη πολυ ταιριαζει αλλα εμενα ετσι μου εκατσε τωρα)...
και μοσχοβολαει το σαλονι μου (στο τραπεζι του σαλονιου ζωγραφιζανε οι μικρες και δεν γινοτανε να μπει εκει)...
5 ευρω..(με εκλεψε ο τυπος με το baby's breath αλλα δεν ηθελα να χαλασω την ηδη καπως διαθεση μου)...
ενα τοσο μικρο ποσο που οφειλεται για το χαμογελο μου τωρα (που σηγουρα αξιζει παραπανω απο τοσο οπως και ναναι!)...
παρτε και ολοι μια βαθια εισπνοη και μυριστε τα ομορφα ζουμπουλια...
αντε γιατι δεν παμε καλα...

και εγω πρωτη και καλυτερη!!!