αντε και του χρονου!!!

σαν ανάποδος άνθρωπος που ώρες ώρες ειμαι...(ωρες ωρες σας λεω!οχι παντα!)
ετσι και φέτος...
εμείς...
η γνωστη πια δυναμικη ομαδα...
τα κοριτσια μου, η φουλα μου και εγω...
πεταξαμε αετο χθες...
ναι χθες!
ωραια ειναι να πηγαινεις μια μερα πιο πριν...
αμε!
υπαρχουνε και αλλοι τετοιοι να ξερετε...
βεβαιος βεβαιος!!!
για να το κανετε picture ολα στο incredibly imaginative μυαλο σας...
σ'αυτο το μεγαλο κομματι γη που ξεχασανε να τελειωσουνε για τους ολυμπιακους αγωνες...
εκει κατω διπλα στο σεφ στο φαληρο...
ε πρεπει να ημασταν...κατσε να μας μετρισω καλα...
ημασταν 4 νομιζω... ;))))
α!
και δυο ανδρες που ειχανε μια τηλεκατευθυνομενη βαρκουλα που πολυ χαζεψαμε και μας αρεσε πολυ και θελουμε να παρουμε και εμεις μια τωρα!
ε αυτοι ημασταν...
ειχαμε μερικα τεχνικα προβληματα βεβαια...
καποια μικρη τρυπουλα στον εναν αετο που αμεσως διορθωθηκε με την τσιχλα που μασουσα...(μη κανετε μπλιαχ!!εγω την επιασα!)
ενα κομματι πλαστικο που ειχε σπασει στον αλλον αετο αλλα ειχε η φουλα μαζι της αναπτηρα (ενω δεν καπνιζει!) και ητανε γρηγορη στο να κανουμε μια μικρη πλαστικη επεμβαση να συγκολλησουμε παλι μαζι το πλαστικο (και να καψουμε το δαχτυλο μου at the same time!!!)...
οταν καταγεσαι απο οικογενεια που κανει ολο πατεντες,τιποτα δεν σε πτοει!!!
μετα ειχαμε και το αλλο...
δεν φυσουσε!
μα τιποτα!
δηλαδη ελεος!
περιμεναμε ομως...
ειπαμε να κανουμε φου!ολες μαζι μπας και...
αλλα προτιμουσαμε να περιμενουμε και να προσπαθησουμε...(δεν μασουσα πια και τσιχλα...ητανε στον αετο πανω κολλημενη)
τρεξαμε και τρεξαμε...(φετος την ειδα πολυ αθλητρια!)
σε λασπες πατησαμε...
με χωματα γεμισαμε...
σε νερα μεσα επεσε ο αετος ο ενας (δεν το ειπαμε στην μικρη γιατι εκεινη τοτε ετρεχε με τον αετο και θα ζουσαμε ΑΛΛΟ δραμα μετα!)
καποια (δεν λεω ποια ομως!!)μπερδεψε το 'αμολα καλουμπα!αμολα καλουμπα!΄και δεν εδινε σχοινι!
καποια μπερδευτικε με το σχοινι γυρω γυρω της(παλι δεν θα πω ποια!!λετε να ειναι η ιδια???ε??? ;))))
σηκωνοτανε ο αετος μερικα μετρα...
και μετα η πτωση...
αλλα εκει που δεν το περιμεναμε...
ανεβηκε!
ψιλα ψιλα!!
δεν μπορω να πω πως χαθηκε μεσα στα ουρανια οπως περισυ αλλα ανεβηκε!!!
και εκει που χαιρομασταν για την νικη μας...
αρχισε να βρεχει!
ητανε τελεια!
εγω εστελνα μηνυματα (ξερεις εσυ! :)
ο αετος πετουσε...
και εβρεχε...
ητανε τελεια!!!
ε τα μαζεψαμε μετα γιατι αρχιζε να βρεχει αρκετα...
και ημασταν μεσα στα χωματα εκει...
και ειχαμε να περπατησουμε παλι στον ηλεκτρικο..(ημαστε πολυ αλανια το τελευταιο καιρο και παμε παντου με τα ΜΜΜ πια...εχω μεινει χωρις αυτοκινητο δηλαδη ;)
και ετσι απο τις 3.10 που φυγαμε απο το σπιτι μου στο περιστερι....
μαζι με κατι pit stops που καναμε στο καραισκακι(αστα αστα αστα!!!ευτηχος που κερδησε η ομαδα μου χθες!!θα το ειχα τυψεις!!) και στο συνταγμα στο γυρησμο...
σχεδον δεκα ηταν οταν γυρησαμε σπιτι...
μια εκδρομη δηλαδη καναμε!
περασαμε τελεια ομως...
πολυ γελασαμε και φετος.
αντε και του χρονου να ημαστε ολοι καλα και να μεγαλωσει πια η δυναμικη μας ομαδα!
:))))

υγ...στην πανω φωτογραφια η μεγαλη μου κορη στον αγωνα!

υγ2..στην δευτερη φωτο,η δικαιωση!!!

υγ3... 4 - 0 κερδησαμε χθες!! επειδη δεν γινοντε συχνα αυτα με την δικια μου ομαδα,αξιζει να το πω! ;))))

υγ4...το τραγουδι ειναι radiohead (αδυναμια μου μεγαλη οπως ξερετε) και οσοι ξερετε το french horn και σας αρεσει σαν μουσικο οργανο,σ'αυτο το τραγουδι ειναι μαγικο!!!

να μία ωραία στατιστική!!

αφιερωμένο...
ξέρεις εσυ...
:)

ομορφα;πολλα πολλα...

σε μια εποχη οπου πολλα ασχημα μας εχουνε κυκλωσει...
και ισως πολλες φορες να μας φαινοντε πιο πολλα αυτα απο τα ωραια...
κατσε λιγακι...
να δουμε μερικα απο τα ομορφα...
τα βλεπεις;
εκει ειναι...
γυρω απο εσενα...
απο εμενα...
απο εμας...
ειναι οταν ακους να σε φωναζουνε 'μαμα' και ας ειναι η 74 φορα μεσα σε μια ωρα...
ειναι να ακους την ηρεμη σιωπη το βραδυ οταν ολοι κοιμουντε στο σπιτι...
ειναι οταν ακους το 'σ'αγαπω' και να σε αγκαλιαζουνε σφιχτα...
ειναι οταν σκεφτεσαι εκεινον και η σκεψη σε κανει να χαμογελας μονη σου στο μετρο...
ειναι οταν ξαπλωσεις το βραδυ και ενω εισαι τοσο κουρασμενη απο τα παντα, ερχεται μια σκεψη και μια εικονα στο μυαλο σου και σε σκεπαζει σαν την κουβερτα γυρω σου...
ειναι οταν κρατας εκεινο το χερι μεσα στο δικο σου και δεν θελεις να το αφησεις...
ειναι οταν σου δινει μια ακομη ευκαιρια...ακομη μια...
ειναι οταν ευχεσαι να σου φερει ο αγιος βασιλης το δωρο σου και οχι μονο στο φερνει, αλλα στο φερνει και πιο νωρις!
ειναι οταν ησαστε ο ενας απεναντι απο τον αλλον στις γραμμες στο μετρο...
και χαμογελας και να του στειλεις ενα φιλι...
και να βλεπεις να χαμογελαει..
να χαμογελαει τοσο μα τοσο πολυ...
ειδες;
δεν ειναι λιγα τα ωραια...
ειναι πολλα πολλα...
και σηγουρα ειναι πιο πολλα απο ολα αυτα τα ασχημα που μας εχουνε βαλει εκεινοι γυρω μας...
σηγουρα πιο πολλα...

υγ...
σ'ευχαριστω για το δωρο μου φετος...
:)))))



Όταν πεθαίνει γύρω κάθε ομορφιά
γίνεται ο κόσμος γυάλινα κομμάτια
μα έτσι όπως με κοιτάς μ' αυτά τα μάτια
ο πόνος έστω και για λίγο σταματάει

υγ 2...
τα ματια ειναι αυτα τα πρασινα που εκτος απο μελι και εχουνε και λιγο γκρι...
ναι εχουνε!
:)))))
και τα ειχα διπλα μου αυτα τα ματια σε ισως μια απο τις πιο συναρπαστικες music wise συναυλιες που εχω παει...
μακαρι να ειχα παει και τις δυο μερες να τους δυο!!!

dear santa μου...

σημερα πηγα με τα κοριτσια μου βολτα να δουμε λιγο χιονι...
επεφτε ο ηλιος ομως και εκανε κρυο...
πολυ κρυο...
μηδεν εγραφε το θερμομετρο στο αυτοκινητο μου...
το χιονι ειχε παγωσει εννοειται...
δεν πιανοτανε...
αλλα δεν ειχε και πολυ σημασια...
ητανε πολυ ομορφο και ετσι...
παρα πολυ ομορφο...

ερχοντε οι γιορτες...
η μικρη μου εγραψε γραμμα στον αγ.βασιλη εννοειται...
τα αλλα δυο επειδη ειναι πιο μεγαλα μεταφερουνε τι θελουνε προφορικα...
φετος ομως θα ζητησω και εγω δωρο...
αμε...
θα το απαιτησω! ;))))
τωρα βεβαια γενικα ημουνα καλο κοριτσι...
γενικα λεμε...
εκανα και εγω τις βλακειες μου...
ε ναι,τις εκανα...τελεια δεν ειμαι...
αλλα γενικα προσπαθησα ΠΟΛΥ να ειμαι καλο παιδι...
και φετος θελω να μου κανει μια προσωπικη χαρη ο santa claus...
τοσο χρονια που δεν ζητησα κατι...
ε κατι μου χρωσταει και αυτος, δεν νομιζετε;
ε ναι...
θελω που λετε να ερθει λιγακι πιο νωρις φετος...
λιγακι μωρε...μια εβδομαδα πιο νωρις αν ειναι...
το περιμενω τοσο καιρο αυτο το δωρο!
εχει περασει απο πολλες δοκιμασιες και διαφορα για να ερθει επιτελους...
το περιμενω πως και πως!!!
ε δεν θα μπορουσε να μου το φερει λιγακι πιο νωρις;
το σαββατο ας πουμε;
ε;
πολλα ζηταω λετε;
μπα...δεν νομιζω...
μια μικρη εξαιρεση θα μπορουσε να την κανει...
εγω ετσι νομιζω...
και δεν νομιζω πως θα διαφωνησει μαζι μου...
βαζω τα μεγαλα μεσα και ανεβαζω δυο πολυ αγαπημενους καλητεχνες...(αγαπημενους για μενα και για σενα...ξερεις εσυ...)
santa claus is coming to town!!!
:)))))

ανάμεσα από όλα...

εχω ενα ιδιαιτερο σχεδον 50 χιλιομετρα εξω απο την αθηνα...
δεν με πειραζει η αποσταση γιατι μετα τον αγ.στεφανο...
ξεκιναει μια διαδρομη γεματη απο πρασινο,δεντρα και ατελειωτο ουρανο...
χαζευω τα παντα γυρω μου...
δεν χαζευω τα σπιτια τα μεγαλα που ισως για αρκετους θα ητανε κατι που θα ζηλευανε...
δεν με ενδιαφερουνε καθολου αυτα...
χαζευω την πρωινη υγρασια τις κυριακες που πηγαινω πρωι πρωι...
ο δρομος παντα υγρος και σχεδον ολα τοσο πρασινα...
παντα οδηγω με το παραθυρο μου ανοιχτο να ερθει λιγος καθαρος αερας μεσα...
να με αγγιξει το κρυο και να με χαιδεψει στο προσωπο...
με κανει παντα να ανατριχιασω αλλα δεν με πειραζει...
ειναι ενα τοσο ωραιο χαδι αυτο...
συνηθως σταματαω σε καποιο σημειο της διαδρομης μου...
πότε να βγαλω μια φωτογραφια...
πότε να δω κατι απο κοντα...
πότε επειδη το τραγουδι που εχω βαλει να ακουσω,μαζι με το δικο μου mood και την ολη ομορφια γυρω μου, με παρασερνει και σταματαω...
να την παρω μεσα μου την στιγμη εκεινη που ειναι μονο δικια μου...
τοσο ομορφα με κανει να αισθανομαι...

τον τελευταιο καιρο τρεχω...
τρεχω και δεν φτανω οπως λενε...
και πιο πολυ ζορικες ητανε οι δυο τελευταιες μου εβδομαδες...
επαγγελματικα αλλά και προσωπικα...
και σημερα εκει που οδηγουσα...
καταλαβα πως δεν εβλεπα τα παντα γυρω μου οπως εκανα παντα...
ημουνα χαμενη στις δικιες μου σκεψεις...
σε ολες αυτες που σκεφτομαι τον τελευταιο καιρο πολυ...
και ειδα μπροστα μου το αγαπημενο μου σημειο...
εκει που τα δεντρα ειναι ολα μια μεγαλη αγκαλια και προσπαθουνε να αγγιξουνε τον ουρανο...
σταματησα...
βγηκα απο το αυτοκινητο μου και σταθηκα κατω απο εκεινα...
κοιτουσα πανω...
μεσα απο τα φυλλα...
πανω στον ουρανο...
και ενω τα φυλλα αγγιζανε ολα μεταξι τους...
το καθ'ενα ντυμενο με μια διαφορετικη αποχρωση του φθινοπωρου...
περνουσε αναμεσα τους το φως...
περνουσε ο ηλιος...
και εκει ειδα τοση ομορφια...
τοση ομως...
μεσα στις τοσες μου σκεψεις και εννοιες...
εκει ητανε το φως...
και γυαλιζε σαν κατι χρυσο που ελαμπε στον ηλιο...
και χαμογελασα μονη μου...
αφου υπηρχε ακομη φως...
τι άλλο να ζητησω;
τιποτα...
(εκτος απο κατι που εσυ ξερεις τι...ξερεις εσυ ...)
ολα καλα θα πανε...
ειμαι σηγουρη...
:))))))

υγ...
αυτο ακουγα το πρωι...
αχ τους εχασα και αυτους!!!αχ!!!
(εσυ φταις!!ξερεις εσυ!!! ;))))))